ملک مسعودی - دی بلال
به نام هستی بخش بی نیاز
درود
همه وجودم فدای سادگی و بی ریاحیتان...
از بچگیم به موسیقی های محلی به خصوص موسیقی بختیاری علاقه زیادی داشتم و واقعا به فرهنگ و سنت هاشون به عنوان یه ایرانی و کسی که در میونشون بزرگ شده افتخار میکنم و به خون گرمیشون عشق می ورزم...
فقط خدا میدونه چقدر دلم واسه دور آتیش نشستن باهاشون و صحبت به لهجه ی دلنشینون در هوای سرد تنگ شده! مخصوصا وقتی یه پتو دورت باشه و باهاشون بگی و بخندی...
توی اتاق ننه با بچه ها...شوخی با اشکان و همیشه عقب بودن اون تویه کوهنوردی دسته جمعی دی بلال خوندن بابام و خندیدن ازش و خیلی چیز های دیگه که خاطره شده(ساسان و عمو قاسم و بقیه بستگانم که این بلاگ رو میبینن حتما واسه شما هم فراموش نشدنیه!)
بگذریم...
امروز خیلی دلم واسه موسیقی بختیاری تنگ شده بود...
بعد از مدت ها اهنگ دی بلال استاد ملک مسعودی رو گوش دادم و احساس دلتنگی عجیبی توام با خاطره های شیرین دوران بچگیم واسم زنده کرد و اللرغم همه ی اینا چه غم دلتنگیش چه زنده کردن خاطرات واسم بسیار دلنشین بود...
اگه اشتباه نکنم این اهنگ رو سیما بینا هم خونده اما با توجه به این که سیما بینا هم خواننده ی فوق العاده توانا و بی نظیریه اما به نظر من ملک مسعودی با لهجه ی شیرین بختیاری و اجرای متن موسیقی به نحو فوق العاده ای ان ها را در هم امیخته باعث ماندگاری همیشگی اون نسبت به بقیه نسخه های مشابه اش شده!
اهنگ رو در زیر قرار میدم امیدوارم شما هم از گوش دادنش لذت ببرید
به درود
این قطعه موسیقی محلی از تولیدات صداوسیمای مرکز کرمان می باشد که مجوز پخش از کلیه شبکه های سراسری را دارا می باشد 
